Opticalillusion

Ja, og ta med deg oppvasken når du først er i gang...

Ja, må hon leva!
Ja, må hon leva!
Ja, må hon leva uti hundrade år!
Javisst ska hon leva!
Javisst ska hon leva!
Javisst ska hon leva uti hundrade år!

Gratulera med dagen, kjære Kjersti!    Eg er glad i deg ♥     (<-- sjå på den du!)

  

Tullebilete alle tre..


Det er flott med snø i augo, kosleg er det og!

Nei, no tullar eg fælt!
God morgon, kjære ven. Verda smilar til deg!

Gjett kven som ikkje sov i natt då? Eg skal gje deg eitt hint: Namnet byrjar på R og sluttar på agnhild.. 
No har du noko å tenkja på resten av dagen!

Det flotte med å ikkje sova er at ein får god tid til å filosofera litt i løpet av natta, og ein treng ikkje vakne til den forferdelege lyden av vekkjarklokko. Noko av det andre flotte ved å ikkje sovne er at ein kan stå opp kva tid ein vil og derfor ha kjempegod tid på badet, kjempegod tid til å ete frukost og kjempegod tid tll å blogga.
Ein har rett og slett kjempegod tid!

No ser eg fram til ein fantastisk dag med mange kjekke fag og kjekke lærarar!
Eg kjem definitivt ikkje til å sovna i mattetimen, nei!
Når eg kjem til skulen blir det coffee next!  

Hugsar de då eg fekk min kommentar nr. 300?   ( I detta innlegget: Å, nei sjå der du! )

Men i alle fall, den gongen var det eg som posta kommentar nr. 300 og eg kunne derfor ikkje gje ein premie til den heldige.. eg hadde jo visst kva det var, slik som Ingrid kommenterte den gong. 
Derfor(nr.1) tenkte eg at kommentator nr. 400 skulle få ein (ørliten) premie når det skjedde, men eg gløymte meg ut og siden me var kome laaangt forbi kommentar nr. 400, nemnte eg ikkje akkurat den glippen for dokkan..
Derfor(nr.2) tenkte eg at den som kommenterte som nr. 500, den skulle virkelig få ein (ørliten) premie, men pokker då! Kan de ikkje planleggja dessa kommentarane dokkans litt betre? Er det altfor mykje å be om?
For den som kommenterte som nr. 500, og får "the grand price", det er meg det!   Huff, altså!

Betre lukka neste gong, seier berre eg!

Akkurat då eg skreiv detta innlegget:

"På grunn av denna pokkers snøstormen i pokkers Amerika får ikkje eg lesa PostSecret i dag! Pokker !
 Værsåsnill, Moder Jord, gje Amerika opphaldsvér, slik at eg kan få lese PostSecret igjen!!! "

Og veit du kva,rett før eg skulle publisera innlegget skjedde detta:

Dei har OPPDATERT ! Hurra!
Det er no rett før eg blir truande...

Dagens finaste:

  Adorable!

Eg må sei det var deileg å vakna opp i dag. Med berre to timar søvn i sekken såg detta ut til å bli ein kjempedag. Eg hadde faktisk nokså god tid til å fordøya dei to brødskivene med eple og skinka OG blogga eit klageinnlegg før eg skulle på jobb på Coop Marked! Det var ein flott start på dagen!

Eg kom på jobb og starta dagen godt. Snille kundar og roleg tempo til å byrja med. Lite visste eg at dei heila skulle snu seg på hovudet seinare.

Første dårlege hendinga var då eg vart skjelt ut av ein kunde. Han var rasgalen fordi han hadde tatt feil av nokre PepsiMax-flasker som ikkje var på tilbod alikavel. Slo neven sin i bordet gjorde han og!
Men eg fekk hemn, eg var kjempeblid mot han! Mo-ha-ha-ha! Han fekk både tilbod om kvitering, gratis handlenett, gratis kaffi og gratis rosinbolla! In your face!

For å roa meg ned tok eg matpause, der eg undte megsjølv ein fullkorns/grønnsaks-pai:
   Yum-yum!

Seinare flomte det inn med halvblide og halvsure skifolk i butikken. Dei forlangte eg skulle finna både ditt og datt til dei! Herregud, ein skulle jo nesten trudd eg jobba der eller noko...
Det gjorde meg jo eigentleg ingenting å springa fram og tilbake som ei sinnsforvirra høna, det var jo berre godt for gangsperren det, men i tilegg har butikken fått ein real oppussing og ommøblering.
Dette fører då til at eg ikkje lengre har stålkontroll på kor egg, juice, bakepulver, tannbørstar og syltetøy befinner seg. Derfor peike eg ein veg, mens eg speida ein anna veg for å sjå om produktet kanskje befant seg der i stadenfor.

Sånn ellers måtte eg seinare pendla mellom lager og kasse, smilta og hilsa i hist og pist og var rett og slett utruleg blid mot folk som ikkje var blide mot meg. Då klokko endeleg sneik seg opp mot seksar-talet var eg svært letta kan du tru!

Heima var det middag og film i lag med mamma og Ranveig. Eg skulle eigentleg ut, men bestemte meg for at eg føretrekk å slukna på sofa'en heima, framfor ein random sofa ein anna plass. 

No skal eg faktisk legga meg og sova i 100 år. God natt/århundre!

Eg hatar slik teit "kopier og lim inn"-reklame! Det hadde ikkje tatt dokke meir enn tre sekunder å skriva noko som gjer at eg faktisk har lyst å vitja blogger dykkar. Fisking etter høgare besøkstal likar eg ikkje, og når du skriv slike standar-kommentarar får du ikkje besøk av meg heller !



Dette er ikkje eit personangrep mot desse tre, derfor prøvde eg å skjula namnet til bloggen.

Det er ikkje noko kjekt at det første du ser når du kjem inn på bloggen er ei mengd med reklame!
Ikkje godkjent!
No går eg på jobb, i sinne!

I dag har eg hatt ein god dag!

Eg starta dagen med å opna augene. 10 sekunder etterpå flytta eg på kroppen og fann ut korleis det er å vara gamal. Kraftig smakebit på kva eg har i vente der ja, gangsperr til 1000 i mage, rygg og lår etter spenst-trening i går. Somla meg ut av seng, åt frukost, blogga litt og vips! der var det på tide å gå på jobb. Ikkje tid til middag altså...

På jobb var det halvtravelt, noko som passa meg fint. Sånn heit tilfeldigvis byrja eg rydde i ei chips-hylle, og eg merka fort at det var noko eg kunne klart meg uten! Utruleg vondt å løfta og strekka og bøya på seg. Og då eg mista ein pakke nøtter på golvet var det rett før eg la meg ned på golvet for å dø. Men eg måtte jo plukka han opp, og det såg omtrent slik ut:

Eg veit, det såg sikkert veldig smart ut, men det vart praktisk utover dagen!

Etter jobb fekk eg besøk av Sigvor Kristine. Eg rakk heldigvis heimom før ho kom slik at eg kunne dytta det værste rotet på rommet inn i skapet og under bordet.  Etter eg hadde skifta frå sexy jobbklede til casual-friday-antrekket, fór me avgarde på spark til Grasjen. Der var det quiz på gong, og Sigvor og eg ruuuulte! *host* Siden quiz'en gjekk så bra syns me ein pizza var velfortent!
  
Sigvor, mich und pizza!      Me er søte alle tre, syns eg... 
(Me avtalte på førehand å poesera likt, altså. Pizza'en var litt ueinig, men ha gav etter tilslutt...)

Etter quiz'en spelte "Yngve and his boogie legs" opp til dans, og eg og Sigvor drog fram nye klassikarar som "Norsktimedansen" og "Samfunnsøkonomidansen". Desse to kjem definitivt til å bli ein gjengangar i framtida, ikkje sant Sigvor?

Då det lei utpå kvelden måtte Sigvor dessverre reisa heim, og eg kasta meg derfor på sparken og fór i ei rasande fart heimover. Etter mykje dill og dall sat eg meg ned for å blogga, og her sit eg framleis. No skal eg gå og leggja meg, og om nøyaktig fem og ein halv time skal eg stå opp at og gå på jobb igjen! Eg har berre ein ting å si: $$$ !

"God natt, min skatt" som dei sang i Amalies jul ein gong før i tida...

Her er tegneserien frå då me ikkje rakk bussen, men rakk bussen alikavel, då Tonje og eg var i Haugesund!

 
Eg og Tonje ventar på bussen.                                       Og me ventar på bussen litt meir.

 
Ut med handa, bussen kjem!                                Vink heilt villt med handa, bussen drar. Uten oss på!!!

 
Ikkje bra! Først: latterkrampe, så panikk!                    Mannen ved siden av oss får ein god idé !

 
Ragnhild stoppe bilane i venstre vegbane                     Tonje stoppe bilane i høgre vegbane og me
med handa si!                                                                    flyg som vinden (m/ latterkrampe) avgarde!

 
Me balar oss i gjennom snøen i grøftekanten...         Me kan sjå bussen som er på vegtilbake.
                                                                                             Me har snø til knærne og vinkar febrilsk!

 
Og.. bussen stoppar. Heldigvis !                                    Lykkelig / latterlig slutt !


(Sikkert kjekkare å lesa for meg og Tonje enn de andre, men eg håpar det ikkje var "a waste of space".)

På onsdag var eg og Tonje til Haugesund på handletur. Og det var veldig sundt for magemusklane, men mindre sundt for økonomien...

Eg visste Tonje var på bussen eg bytta til i Moen, men kor var ho? Åja, der ja, heilt bakerst i bussen. Turen til Etne gjekk fint, men etter me bytta buss i Etne byrja skuleungane å sakte fylla bussen. Eg og Tonje som dertil hadde prata heilt ubekymra måtte då dempa stemmene litt.
I Etne fann eg ut at eg nesten vart svindla av den forrige bussjaføren, men eg rakk heldigvis å springa tilbake å kreva pengane mine tilbake på flekken! Han tok det heila med eit smil og spøkte om at "lønningane som bussjafør var så låge".. haha, veldig morosamt du!

Når me kom til Haugesund var eg heilt overbevist om at bussen gjekk ned til byen, noko han og gjorde, bare det at me gløymte å gå av. Derfor måtte me rådføra oss med nokre eldre damer før me fann vegen til Markedet og Gina Tricot. Me brukte ein del tid på Gina Tricot, men det er jo ikkje rart; dei har jo så mykje fint! Etter Gina Tricot og litt random kikking gjekk turen vidare til Amandasenteret. Eg skjønar ikkje korleis me/eg klarte det, men me gjekk oss kanskje litt vill i undergangane mellom busstoppen, parkeringen og Amandasenteret. Me fann fram til slutt altså, etter eit par timar kanskje..

På Amandasenteret gjekk me rundt og dilla litt.. Me møtte samfunnsøkonomi-lærararen på BikBok til og med.Etter eit par pinlege økonomivitsar gjekk me vidare, og så møtte me Sigvor. Då handla me litt småting, før me alle vart einige om at me var nokså sultne. Etter litt diskutering om kor me skulle eta, sat me oss ned på ein kafe og "åt ein amerikanar" og drakk litt vatn/vann. Etter litt meir småhandling, skulle Sigvor reisa heim og eg og Tonje sat oss ned på ein benk, fordi me hadde eit par minutter før det var nødvendig å gå bort til bussen.

Me bestemte oss for å gå litt tideleg bort til bussen , og der vart me jo ståande ei stund, for den hadde ikkje tenkt å koma tidleg nei! Derfor vart det litt latterkrampar og lignande for å halda varmen. Då bussen endleg kom, ... fór han rett forbi! "Ey, det var ikkje bra" var det første som fór igjennom hovudet mitt, så fekk eg litt latterkrampepanikk. MEN heldigvis sto det ein smart mann vedsida av oss som foreslo me kunne sprina over vegen for å stoppa bussen i det han kom tilbake. Det var ein god idé syns me, derfor strakte eg ut handa og stoppa alle bilane i den eine vegbanen og me sprang over. Mellom vegbanane var det jo sjølvsagt ein brøytekant, så der stoppa me. Så såg Tonje eit mellomrom mellom bilane i den andre vegbanen og me flaug av garde... og rett ut i ein halvmeter med snø! 

Der sto me då med snø til knærna og visste ikkje heilt kva me skulle gjer vidare, me hadde nemleg ikkje tenkt så mykje lengre. (Dette var jo midt i rush-trafikken, så du kan jo tenka deg korleis bilane som fór forbi såg på oss) Så kava me oss igjennom snøen heilt bort til rundkøyringa og venta der på bussen. Då me såg han vifta me begge med hendene som nokon fullstendig gale, og heldigvis stoppa han.   PUH !

Bussen var jo sjølvsagt full, så me fekk ikkje sitja i lag. Då det seinare vart eit ledig dobbeltsete framfor meg, nølte me ikkje med å flytta oss. I det augnablinket me begge sat oss ned braut me ut i fullstendig latterkrampe og lo godt resten av vegen heim.

...Så levde me lykkeleg i alle våre dagar!

(Innlegget er nok kjekkast å lesa for meg og Tonje, men eg håpar det ikkje var "a waste of space" for dokke andre)
Tengeserie til denna buss-hendinga finn du i neste innlegg. Den er skikkelig proff, laga i PAINT og greier...